De Titanen

 

De Titanen waren de zes zonen van Ouranos. Allen, met uitzondering van Okeanos, namen deel aan het omverwerpen en de castratie van Ouranos. Volgens sommigen maakte Okeanos of Ophion aanspraak op de troon een heerste kort totdat Kronos hem terug tot in een baan om de aarde verbande.

De heerschappij van Kronos en van de Titanen, betekende de gouden eeuw voor de mensheid. Dit mensenras, dat geschapen was door Prometheus, leefde in vrede en harmonie, gezegend met de vruchten van de aarde die rijkelijk groeiden in een paradijs dat op dit van Eden leek.

De Titanen waren jaloers op hun privileges en ze weigerden enige macht over te dragen op de jongere generatie goden. Zeus leidde deze laatste in een opstand en, na een gewelddadige oorlog die tien jaar duurde, werden de Titanen overwonnen en verbannen naar Tartaros. Okeanos en de Titanen die gedurende de oorlog neutraal gebleven waren, bleven vrij.

De Titanen werden, vele mensengeneraties later op het einde van de Eeuw van de Helden, vrijgelaten uit de gevangenis van Zeus. Hij maakt Kronos koning van de Elysiaanse eilanden om over de schaduwen van de Helden te heersen. De andere Titanen vestigden zich daar waarschijnlijk ook.

Vele van de zonen van de Titanen als Atlas, Prometheus, Epimetheus, Helios, Astraios, Perses en Pallas, werden ook Titanen genoemd. Sommige van hen streden in de oorlog aan de zijde van hun vaders maar andere, als Helios en Prometheus, werden bondgenoten van Zeus.

De Titanen, de zes zonen van Ouranos
  • Okeanos: Hij was de grote rivier die in een cirkel om de aarde vloeide en die de bron was van alle vers water – rivieren, regen en waterputten. Hij was een van de Titanen maar, in tegenstelling tot zijn broers, was hij ook een kosmologische god. Evenals zijn zonen, de riviergoden, werd hij afgebeeld als een gehoornde god met de staart van een slangachtige vis.
  • Koios: Koios was de Titaan van de vragende intelligentie en de echtgenoot van Phoibe, de godin van de antwoordende intelligentie. Vermoedelijk vulden beiden elkaar aan en handelden als de oorsprong van alle kennis. Hun kleinkinderen, Apollo(n) god van de kennis en Hekate godin van de hekserij, erfden hun bovennatuurlijk verstand. Op het einde van de Titanenoorlog werd Koios met zijn broers, naar Tartaros verbannen. Later stelde Zeus hen in vrijheid en hij maakte Kronos koning van Elysium. Vermoedelijk vestigden de andere Titanen zich daar ook.
  • Krios: Krios was de Titanengod van heerschappij en beheersing die de macht verkreeg over de hemel, de zee, de aarde en de onderwereld. Zijn kleindochter, Hecate, erfde deze macht als geboorterecht.
  • Hyperion: Hyperion was de Titanengod van kijken en observeren en de echtgenoot van Theia, de godin van het zien.
  • Iapetos: Waarschijnlijk was Iapetos de Titanengod van de stem en de gedachten. Zijn naam is afgeleid van ‘ia’ (stem) en ‘petos’ (gevleugeld), een veelgebruikt poëtisch toevoegsel voor woorden en gedachten. Hij was de echtgenoot van Klymenen, de godin van de faam en de laagheid (verspreid via de stem) en de vader van de vier stemtypes: Atlas de stoutmoedige stem, Menoitios de kwade stem, Prometheus de voorzichtige en Epimetheus de nakomende. Iapetos is waarschijnlijk de generaal van Kronos geweest in de Titanenoorlog.
  • Kronos: Kronos was de jongste van de Titanen en de god van de tijd die betrekking heeft op de loop van het menselijke leven (in tegenstelling tot Khronos, de oude god van de eeuwen). Vóór Zeus, was hij de koning van de goden. Hij castreerde en wierp zijn eigen vader, Ouranos, omver en regeerde de wereld gedurende de gouden eeuw van de mensheid. Omwille van de vrees voor een voorspelling dat hij door zijn zoon zou omvergeworpen worden, slikte hij elk van zijn kinderen na hun geboorte in. Rhea kon Zeus, de jongste, redden door Kronos een steen te geven en ze verborg Zeus op Kreta. Zeus groeide op en leidde de goden in een tienjarige oorlog tegen Kronos en de Titanen om hen daarna te verbannen naar Tartaros.


Met toelating van Athens Info Guide – http://www.athensinfoguide.com/nl/

 

Klik hier voor een beeld van de griekse godenfamilie


Laatste aanpassing: 9-april-2006